این‌جا بود که دیدم سیروس عزیز به ما عنایت کرده و از ما هم خواسته که خاطرات سی سالگیمان از انقلاب را به رشته‌ی تحریر در بیاوریم. البته این هم از همان بازیهای وبلاگی بوده که خیلی دیر من متوجه اش شدم و کمتر کسی هست که بداند که چه قدر من تو این مسایل کندم. البته سیروس حتما سنش قد نمی‌دهد و گرنه ما خاطره که زیاد از انفلاب و قبل و بعدش داریم. مشکل ما هم این جاست که سن ما هم این‌قدر کهولت پیدا کرده که کمتر یاری می‌کند که بتوانیم چیزهایی هم که یادمان می‌آید را به رشته تحریر در بیاوریم. ولی یک چیزهایی هست که هر چه قدر هم که بچه باشی و یا هر چه قدر هم که سنی ازت گذشته باشد یادت نمی‌رود. یکی از انها بمبارانهای زمان جنگ هست. تا کی ما همه‌ی نقاشی‌هایمان بمب و موشک بود خدا می‌داند. تا کی هر موقع از خانه بیرون می‌آمدیم می‌بایست نگران یک حادثه‌ی ناگوار باشیم خدا می‌داند. از جنگ هر چی خاطره داشته باشیم مطمینا پیش آنهایی که خودشان رفتند و جنگ کردند کم می‌آوریم پس به اشاره‌ای بهش بسنده می‌کنم که مطمینم تو تاریخ شفاهی ملت ایران برای سالها این خاطره خواهد ماند.
از جنگ هم که بگذریم خاطره‌ی جوانمردی مردم آن موقع برایم هیچ موقع از یاد رفتنی نیست. نمی‌دانم چرا ولی آن موقع خیلی مردم مهربانتر بودند، مخصوصا با افراد مسن. چندین بار شده بود که برای رد شدن از خیابان کمک افراد پیر کرده بودم ولی یادمه که ماشینها تا یک آدم مسن می‌دیدند می‌ایستادند تا آن رد بشود، نه بوقی نه بد و بیراهی. فکر نمی‌کنم هم‌اکنون چنین رفتاری را از کسی مشاهده کنیم. زمانه عوض شده آقا.

آخر پسر خوب، اگر نمی‌خواهی برا نوشته‌هایت کامنت بگذارند وردپرس یک گزینه دارد که آن را ناانتخابش می‌کنی و دیگر گزینه کامنت را نمایش نمی‌دهد به بیننده. نه این که خواننده‌ات را سر کار بگذاری و بعد از کلی کامنت نوشتن، ایمیل بهش بزنی که شرمنده برای این نوشته کامنت قبول نمی‌کنیم. این هم شد وضع ما تو را خدا.

نمی‌دانم چرا هر کاری می‌کنم این نوشته‌های مرتبط توی فیدم نمی‌آید. این فید هم دردسریه چک کردنشها. ولی این سیمپل تگینگ هم چیز باحالیه، هر چی باشد کار هداسپیس را می‌کند و حافظه کم نمی‌آورد. (البته اگر من چشمش نزنم) (تکذیب می‌کنیم برای همین نوشته‌ی کوچک هم حافظه ترکاند)

توی ونکوور در روز ۱۴ مارس قرار هستش که دو تا کنسرت ایرانی برگزار شود، یکی محسن نامجو و دیگری دریا دادور. هر دوتایشان دیدن دارد (البته نه برای بنده) و خیلی مشتاقانی هستند که می‌خواستند بتوانند هر دو کنسرت را بروند و ببینند ولی با ناهماهنگی‌هایی که شده یکی از دو کنسرت را می‌توانید بروید و ببینید.
مطمینا هر کدام از برگزارکنندگان این دو کنسرت به سخت و جد در تلاشند تا به هر نحوی که شده جیب شما را به سمت جیب خودشان هدایت کنند و نگذارند پولتان با رفتن به کنسرت دیگری هدر برود. همه‌جای دنیا هم همین هست، هر کی بیشتر تبلیغ کند بیشتر شناخته می‌شود و بیشتر برای دیدنش سر و دست می‌شکانند. ولی باید دید که این تبلیغات به چه بهایی و از طریق چه مجاری‌ای انجام می‌شود.
من قصد نصیحت که کدام را بهتر می‌دانم اصلا ندارم و تصمیم این که کدام یکی را بروید و ببینید با خودتان ولی این نوشته را مدنظر داشته باشد و بعد تصمیم بگیرید.
دریا دادور خیلی تبلیغات گسترده‌ای را شروع کرده و حتی در چند تا از سایتهای ایرانی که تبلیغات گوگل را نمایش می‌دادند تبلیغات دریا را هم دیدم. در حین گشت و گذار اینترنتی بودم که تبلیغی دیدم و به نظرم خیلی تبلیغ ناجوانمرادنه‌ای بود. این تبلیغ نه عکس مستهجنی داشت و نه متن زننده‌ای، تنها مشکلش این بود که روی دامنه‌ی دزدیده شده‌ی پرشین‌بلاگ شکل گرفته بود. با همه ارادتی که نسبت به هنر و آواز این بانوی ایرانی دارم ولی این کار را بنده به شخصه تقبیح می‌کنم و امیدوارم در تصمیم شما هم به انتخاب یکی از کنسرتها تاثیرگذار باشد. به هر حال تبلیغ روی دامنه‌ای که زمانی یکی از غنی‌ترین منابع فارسی‌زبانان روی اینترنت بوده و الان دزدیده شده کار پسندیده‌ای که نیست هیچ، کار خیلی ناشایستی هم هست و نباید تشویق شود. چه بسا این نوع تبلیغات باعث درآمد بیشتر هکرهایی که سایت پرشین‌بلاگ را هک کرده بودند بشود و آنها را در راه خرابکاریهای آتی‌اشان تشویق کند.

این عکسی را هم که می‌بینید نمونه‌ای از تبلیغات دریا دادور در پرشین‌بلاگ دات کام هستش.

یک احتمالش اینه که پرشین بلاگ دات کام از تبلیغات گوگل دارد استفاده می‌کند (تبلیغات گوگل برای دامنه‌های مرده) و چون دریا دادور هم به گوگل تبلیغ داده خوب اتوماتیک اینجا هم تبلیغاتش نمایش داده می‌شود. اگر این‌گونه باشد به راحتی و به قاطعیت می‌توانم بگویم که گوگل حتما گزینه‌ای را دارد که روی کدام دامنه‌ها تبلیغ نگذارد و دریا (یا مسیول تبلیغاتش) می‌توانسته به راحتی بگوید که تبلیغات روی پرشین بلاگ را بردارد. اگر چنین گزینه‌ای هم نباشد که بعیده، به نظر من از خیر تبلیغات دامنه‌های مرده گذشتن بهتر است تا اینجوری تبلیغ کردن، همان تبلیغات گوگل در وب‌سایتها بس خواهد بود. (البته من که کد پرشین بلاگ را دیدم چیزی از تبلیغات گوگل تویش مشاهده نکردم.)

ممکن است این سوال برایتان پیش بیاید که اصلا شاید بدون اطلاع دریا دادور این لینک ان‌جا گذاشته شده باشد، اگر به لینک دقت کنید متوجه می‌شوید که مستقیما به سایت دریا دادور راهنمایی نمی‌شود و از طریق صفحه‌ای به نام click.php به سایت دریا دادور راهنمایی می‌شوید، این روش برای ثبت تعداد لینکهای ورودی به یک سایت استفاده می‌شود.
از طرفی دریا دادور که این همه خرج کرده و تبلیغات گوگل فراوانی راه انداخته به راحتی می‌تواند با استخدام یک بچه دانشجو و دادن کاری ۲ ساعته بهش ازش بخواهد که لینکهایی که از سایت دزدیده ‌شده‌ی پرشین‌بلاگ به سایتش راهنمایی می‌شوند، به صفحه‌ای با مضمون این که تبلیغات در پرشین بلاگ (دات کام) از طرف دریا نبوده، راهنمای کند  و کمی  احترام خود در اینترنت و تبلیغات اینترنتی نگه‌دارد و برای تبلیغ و جذب بیننده از هر روشی استفاده نکند.
مطمینا دریا دادور کسی نیست که اجازه دهد کارهایش به راحتی روی یوتیوب به اشتراک گذاشته شود، چه بسا ویدیوهایی که من از دریا دیده بودم که بعدا به خاطر نقض کپی‌رایت از یوتیوب برداشته شده بوده. از کسی که این همه از اینترنت و سوراخ سمبه‌هایش اطلاعات دارد و می‌داند چگونه می‌شود از کپی‌رایت خودش حفاظت کند، توقعی بیش از این می‌رفت که به هزره‌نگاری تبلیغاتی در اینترنت (نامی که من برش گذاشتم) تن در ندهد.

• عکسی از دریا دادور
• سایت دریا دادور
• سایت محسن نامجو
• اطلاعات کنسرت دریا دادور در تیکت‌مستر
• اطلاعات کنسرت دریا دادور در کدوم
• اطلاعات کنسرت محسن نامجو در تیکت‌مستر
• اطلاعات کنسرت محسن نامجو در کدوم

این دو تا ویدیو هم یکی از محسن و یکی هم از دریا ببینید و لذت ببرید.

این ویدیو کمی تبلیغ هم وسطش دارد ولی به علت این که تکه تکه های بسیاری از کارهای دریا را داشت انتخاب کردم.

هرچی‌ باشد خانمها مقدمتر بودند، این هم از نامجو

تممان را عوض نکرده برگرداندیم به همین یکی، کی می‌گوید این بده، آن یکی خیلی گند بود.

این چند مدتی که بالاترین کار نکرده حتما آنهایی که وبلاگی داشتند از کم شدن تعداد بازدیدکنندگانشان کمی ناراحت بودند. وبلاگ من هم مانند بسیاری دیگر از وبلاگها به همین مشکل دچار شد، با این که زیاد من مطلب نمی‌نویسم در قیاس با خیلی از دیگر دوستان ولی همین چند مطلب هم که در بالاترین لینک می‌شد کلی بازدید کننده می‌آورد. بعد از چند روزی که آمار وبلاگم را چک می‌کردم با یک جهش ناگهانی در آمار سایت مواجه شدم، و آن جهش هم چیزی نبود جز لینکی که عزیز (آن هم در فرند فیدش تنها) به وبلاگ من (برای این مطلبم) داده بود. اگر دقت کنید می‌بینید که تقریبا آمارها یکی هستش، حالا یک کمی بالاتر پایین‌تر. از همین جا می‌شود نتیجه گرفت که عزیز که فرندفیدش این‌قدر خوانده می‌شود، اگر وبلاگ بالاترین و بقیه چیزهایش را هم کنار هم بگذارید اندازه یک بالاترین خودش ارزش دارد. تیتر را هم پس متوجه شدید که می‌بایست بخوانید عزیز، خود بالاترین (است).

به خاطر این که چشم و هم چشمی نشود که همه آمار وبلاگشان را این‌جا بگذارند و به من پزش را بدهند و به خاطر یک سری مسایل خیلی سری (privacy) تعدادش (ستون عمودی‌اش)  را با اجازه‌اتان حذف نمودم.

می‌خواهم تم این‌جا را عوض کنم اگر وقت بشود. تم خیلی باحالیه این ولی خیلی زود ازش خسته شدم نمی‌دانم چرا. شاید چون هدرش سیاهه.