سیاه نمی‌پوشم با این که دل‌نگرانم
سیاه نمی‌پوشم با این که اندوهگینم در درگذشت فرزندان
امروز سفید می‌پوشم که می‌دانم این شروعی است زیبا،
آغازی است شکوهمند،
پایان راهی دراز،

سفید می‌پوشم که این راهی است روشن
سفید می‌پوشم که می‌دانم،
آنهایی که رفتند و من و تو را تنها گذاشتند،
نه از برای این رفتند که غمی بر دل من و تو بگذارند، 
از برای این رفتند که بذر امیدی در دل من و تو بکارند،
از برای این رفتند که روزهای روشن آینده را به من و تو نوید دهند،
آنهایی که رفتند برای سفیدبختی من و تو رفتند
سیاه نمی‌پوشم و به آینده‌ای پاک که رها از هرگونه عزایی است امید دارم
سیاه نمی‌پوشم که با پوشیدنش روح خودم را اندوهگونه خواهم نمود
سیاه نمی‌پوشم که نمی‌خواهم در این شرایط، سختی‌های زندگی بر من چیره شوند
سیاه نمی‌پوشم که بالاتر از سیاهی رنگی نیست
سفید می‌پوشم و آرزو می‌کنم .

با سفیدی به جنگ کسی می‌روم که همه‌ی ذهن و خیالش خرافاتی است سیاه گونه
با سفیدی  پاک می‌شویمشان و کنار می‌گذارمشان، که به سیاه‌دانی تاریخ بپیوندد
سفید می‌پوشم و همیشه شادم، حتی در غم از دست دادن
سفید می‌پوشم و همیشه خندانم
که همین شادی و خندان بودنم هست که مرا به پیروزی می‌برد

بعضی‌ها فریاد می‌زنند و بعضی‌ها ساکتند
هر دو هم یک هدف دارند ، قدرت،
باید دید قدرت سکوت بیشتر هست یا فریاد

گر با تو نیستم کنون،
گر نمی‌بینیم در کنارت،
ولی باورت گوید که با تویم،
کمی دور و به یادت،
پشتوانه‌ و همراهت.
می‌دانم که استواری و پایدار،
می‌دانم که می‌مانی و می‌بینمت باز.
می‌دانمت که روزی باز،
در کنارت خواهم بود،
تو خواهی شد باز پایگاهم
و سرود سرخ دوستی را سر خواهیم داد.

رادیو کالج پارک پس از ۴ سال فعالیت پیاپی به انتهای خود رسید. این چیزی بود که افشین در آخرین برنامه‌اش گفت. اولین پادکست ایرانی که در گسترش فرهنگ رادیو گوش دادن خیلی موثر باشد. البته از همان اول هم به دلایل درآمدزا نبودنش من پیش‌بینی کرده بودم هنگامی که گردانندگانش از شر و شور رادیوداری بیفتند و فشارهای روزانه‌ی زندگی مجالی برای کار بر روی رادیو را نگذارد، دیگر ادامه‌ی بر کالج پارک متصور نتوان بود. 

مطمینا دوستانی که در خود کالج پارک هستند و این تصمیم را گرفتند از ما خیلی ناراحت تر هستند. مطمین باشید همیشه در خاطره‌ی ما ایرانیان وبلاگنویس خواهید ماند. فقط یک تقاضای کوچک از رادیو داشتم که اگر بتواند سایتش را سرپا نگه‌دارد که آرشیو بسیار گرانبهایی دارد.

رادیویی که به قطع می‌توانم بگویم نمونه‌اش را تاکنون ندیده‌ بودم. نمی‌دانم چرا دانشجوهای دانشگاه مریلند دیگر تمایلی به ادامه‌ی این رادیوی خوب نداشتند.

خداحافظی‌گونه ای که در پایین برنامه نوشته شده است را من برایتان این جا نقل می‌کنم، شاید خیلی ها دوست داشته باشند که راه کالج پارکی‌ها را ادامه بدهند.

چهار سال فعالیت رادیو کالج پارک، دستاوردهایى را براى همکاران آن نیز به همراه داشت که در این برنامه در مورد آنها خواهید شنید. همچنین تجربیات به دست آمده از رادیو کالج پارک براى کسانى که در فکر انجام کارى مشابه هستند بیان میشود.

بالاترین چند مدتی هستش که سیاه‌پوش شده، فقط اگر یک کمی مرورگرتان را بکشید می‌بینید که زیر آن سیاه همان آبی همیشگی وجود دارد. منظور این که کاملا سیاه نشده و پس زمینه‌اش را اگر بخواهد سیاه کند باید یک کمی در سایتش کوچولو تغییری بدهد. البته بماند که ما خودمان همیشه سایتمان سیاه بوده و اگر من می‌توانستم سفیدش کنم چه حالی می‌داد.

یوتیوب هم اهمیت اتفاقات ایران را درک کرده و در صفحه‌ی اولش در قسمت ویژه‌اش “ایران” را به کاربرانش معرفی می‌کند. بعد از تویتر که در این چند روزه ایران و انتخاباتش جز اولین بحثهای انجام شده درش بود، یوتیوب هم با فیل.ترینگ قوی‌ای که در ایران دارد می‌شود به این نتیجه رسیده که در ایران خبرهای خیلی بزرگی دارد اتفاق می‌افتد و به راحتی نباید از کنار آنها گذشت.

این تیکه‌ی کوچکی از صفحه‌ی اول یوتیوب است که گذاشتم ببینید (در صورتی که فیل.تر بودش)

در پایینش هم صفحه‌ی اول توییتر هستش.

شنبه‌ی سیاه

آغاز سفیدی برای من بود

امید که چندین سال دیگر به سفیدی یادش آریم