پرم از حس نگفتن
حس دیدن، نشنفتن
پر از حس سکوتم
قلبی فریاد ولی بی‌داد
پرم از حس رهایی
حس بودن در میانه‌ی جوانی
پرم از همه حس‌های فردا
همه تجربه‌های تلخ آنها
همه اندوه ریشه داده در وجودم
نه انگار که روزی من کوه بودم
همه ابرها را می‌خراشیدم
همه مردمان را سخت‌راهی می‌نماییدم

۴ام مهرماه ۱۳۸۴