این بالاترین هم کرمی شده که به هر کی که معرفی‌اش می‌کنم اولش خیلی خوشش می‌آید: البته یک سری مشکلاتی داره که گفتم این‌جا بگم بد نباشه، اولا این که چند نفری هستن که وقتی ببینی پای هر لینکی نظر می‌دن و خوب مسلمه که اینها برای بالاترین خیلی ارزش قایل باشند و برایش احترام زیادی می‌گذارند، از طرفی هم همین عده کسانی هستند که به نحوی ایجاد کنندگان سایت هستند و برایشان ادامه‌ی فعالیت سایت مهمه، از هیچ چیزی هم کم نمی‌آورند از چک و چونه زدن با مشتری و … البته که خوبه که کسی که سایتی را برپا می‌کنه بیاد و ادامه کارش را بگیره ولی وقتی که بالاترین نظرش اینه که همه بنویسن و همه بخوانن ( که اگه این‌جوری نباشه که خوب از این دست سایتا زیاده ونیاز به سایت جدیدی نیست )، پس این همه هم باید یک جوری مساوی باشند، نه این که کسانی که مسیول سایتند برای همه مطالب بتوانند نظر بدهند و رای بدهند و بقیه تنها ( تا امروز ) روزی ۴ رای منفی بدهند.
از طرفی هم اگر بخواهیم با دیگ مقایسه‌اش بکنیم به نظر من هنوز هم این همان دیگ ملی است که بوده و نتوانسته ایده‌ی دیگ اصلی را پیاده کنه و بیشتر محلی شده برای اطلاع رسانی در جامعه‌ای که ۹۰ درصد جستجوها برای مطالب سانسور شده‌ی مملکت است ( می‌توانید این پست من را ببینید و نگاهی به ۱۰ لینک برتر بالاترین بندازید ) از طرفی من فکر نمی‌کنم ایرانیها آن‌قدر همت داشته باشند که بیایند و در بالاترین مطلبی پست کنند، خیلی از آنها که می‌نویسند جایی می‌نویسند که امکان قرار دادن لینک به بالاترین را ندارد و از طرف مسیولین بالاترین هم تهدید به ندادن لینک به وبلاگ و یا سایت خود شده‌اند ( مانند بنده ) پس بهتر است کمی در این مورد تامل کرد و مطلب کمانگیر را که بالاترین را ازصبحانه هم بالاتر دانسته کمی با دیده‌ی تردید بنگریم.
بالاترین اول راهشه، باید بهش کمک کرد ولی ضرر را از هرجا بگیری فایده‌ است، و آخرش هم تبدیل می‌شه به جایی مانند صبحانه، هفتان، بلاگ نیوز، دو در دو، البته همه‌ی اینها با هم فرق می‌کنند ولی همه‌اشان به هر کسی اجازه لینک دادن را نمی‌دهند و من از همه‌اشان با بلاگ نیوز بیشتر حال می‌کنم.